vrijdag 21 maart 2014

Het Kwintet van Amanda Hodgkinson

Choosing five favourite books is a hard task. Since I was a child, and my parents ran a second-hand bookstore, allowing me access to anything I wanted to read, I have been an avid reader. Both my parents loved to read too and it was quite normal for all of us to sit among stacked up boxes of books, reading together.
Since those bookish days of my childhood I have discovered many favourite novelists and poets.  There are so many books that mean a great deal to me and I am always adding to my ‘best books’ list.  But in the interests of narrowing things down, here are a few of my all time favourites.

Tess of the d’Urbervilles by Thomas Hardy. Penniless young Tess is sent by her  father to visit a rich relative, hoping this connection with nobility might change their family fortunes. It turns out the relative is no relation at all but this mistaken connection sparks off terrible events which will change Tess’s life forever. Thomas Hardy was also a poet and his ability to describe the natural world is breathtaking. He created characters that remain as real and as affecting today as they did to his 19th century readers. Every time I read this novel, I find new aspects of it to marvel at.

Beloved by Toni Morrison. This is a story of slavery in America. It concerns the men and women of a plantation called Sweet Home, which is anything but sweet. It is also the story of Sethe and her love for her child, and the lengths she will go to in the name of that love. Beloved is a novel of memories, of stories to be laid down, and stories not to be passed on. Written in sweeping lyrical prose, it is a gripping story. The kind of book I can take off the shelf and find myself, an hour later, still standing there, reading it, unaware of time passing.

Any Human Heart by William Boyd. The novel relates the story of an Englishman called Logan Mountstuart. Presented as his diaries, we start at his birth in 1906 and continue to his death in France aged 85 in 1991. The novel is an utterly convincing portrayal of a man and his life through the changing twentieth century. Heartwarming and tragic in turns, I lose myself in this book every time I pick it up.

Wind in the Willows by Kenneth Graham.  
I have always loved this Edwardian classic for its joyous storytelling and its wonderful depictions of rural life and nature. The characters are glorious: Ratty, Mole, Badger and the fabulous Mr Toad. They live by a river and their adventures are a delight to read. The river is a whole other character too, a river that, as Mole says, carries, “a babbling procession of the best stories in the world, sent from the heart of the earth to be told at last to the insatiable sea.”


Tinkers by Paul Harding. This slim, perfect little book touched my heart the first time I read it. It took Paul Harding ten years to write and is his debut novel. Tinkers won a Pulitzer Prize for fiction in America and I am glad it got the recognition it deserved. It is the simple and graceful story of a dying man remembering his life and his father. Harding’s prose is poetic, full of dazzling imagery and written with love, warmth and a tremendous sense of humanity.

Gedane Zaken (Spilt Milk) van uitgeverij Orlando is nu verkrijbaar.

Het Kwintet van Ruth Axtell

Foto: Tabitha Griffin
I read many of the classics in high school and college and many moved me, but it’s so long ago, that I can’t really remember what their individual effect was. Five books that have impacted me in my adult years are:

1) Hinds Feet on High Places by Hannah Hurnard. A pastor gave this Christian allegory in 1983, when I was twenty-three and had just had a spiritual encounter with Jesus Christ. This allegory, published in 1955, illustrates the Christian journey from a person who starts out fearful and learns to trust in the “good shepherd,” going from the valley of all our hang-ups and fears, to the “high places,” where one is victorious in life.

2) Persuasion by Jane Austen. I have read all of Jane Austen’s novels more than once and loved them all. My favorites are Pride and Prejudice and Persuasion. I first read them in high school and have read them again over the years. They are probably what started me on my own journey of writing regency romances—though I didn’t realize it at the time.

3) The Normal Christian Life by Watchman Nee. This is a non-fiction work by a Chinese pastor and evangelist who wrote and preached in the 1920’s and 30’s in China. This book is a study of the first eight chapter of the book of Romans in the New Testament. An in-depth and profound analysis of what it means to be a Christian, summed up by the verse in Galatians “It is no longer I who live, but Christ lives in me.” This book, read in my late thirties, was very revelatory to me.

4) The Lord of the Rings by J.R.R. Tolkien. I first read this in high school and then to my children, when they were younger. A rich story with meanings on many different levels.


5) Pere Goriot by Honoré de Balzac. I reread this a few years ago and would love to read Balzac’s entire La Comédie Humaine, just to revisit some of the characters that reappear in the other novels in this serial. I love Balzac’s study of human nature, its greed and pettiness against acts of sacrificial love.


Haar Goede Naam (Her Good Name) van uitgeverij De Banier is nu verkijgbaar.

woensdag 12 maart 2014

Het Kwintet van Peter de Zwaan

Foto: Bob Bronshoff
Willy van der Heide: Avonturen in de Stille Zuidzee
Het eerste deel van de Bob Evers-serie. Spanning en humor van iemand met een ontembare fantasie. Ik las het boek toen ik tien jaar was en ik wist: later word ik schrijver. Om alvast te oefenen schreef ik meteen mijn eerste boek. De titel ben ik vergeten, maar ik leerde er typen door. Bob Evers, Arie Roos en Jan Prins beleefden avonturen die ik nooit zou vergeten. Dat is maar goed ook, want na de dood van Van der Heide vroeg de uitgever of ik de serie voort wilde zetten. In april komt deel 53 uit: Glorierijke missers in La Gloria. Niet zoals vroeger bij Stenvert of De Eekhoorn, maar bij Uitgeverij Zwarte Zwaan.

Apie Prins: Ik ga m’n eige baan
Dé uitgeverij van mijn tienerjaren was De Bezige Bij. Wat een fonds hadden ze daar. Schierbeek, Vinkenoog, Claus, wat later Vaandrager en Apie Prins. Wie? Precies, niemand kent hem. Apie Prins, een beetje een zonderling, een beetje een gek zo u wilt, maar wel de schrijver van Ik ga m’n eige baan, een boek dat ik nergens mee kan vergelijken, met teksten waar menige uitgever zich nu niet meer aan zou wagen.

Raymond Chandler: The Long Goodbye
Hammett en Chandler, de twee groten van de Californische school. Ze brachten de misdaad terug naar waar ze hoort: de straat. Wat een verademing na de onzin van die eindeloze rij volgers van Agatha Christie die boeken schreven waarvan je alleen het laatste hoofdstuk hoefde te lezen omdat daarin al het voorgaande werd samengevat. Hard boiled werden de boeken van Hammett en Chandler genoemd, maar eigenlijk waren ze nogal lief, en de held gaf zijn zuurverdiende geld uiteindelijk aan de weduwe van de man die niet vermoord had moeten worden. Even goedgeschreven als (nu) aandoenlijk.

Robert B. Parker: Gunman’s Rhapsody
Parker maakte naam met een hele serie Spenser-romans en lezers gingen naar Boston om de Spenser-route te lopen die langs het kantoor en de misdaadplaatsen van de privé-detective voerde. Na enkele jaren was de lol er blijkbaar af en werden de boeken van Parker niet meer vertaald. Wat een gemis. Net als Elmore Leonard liet Parker zijn personen gewoon praten. Hij zei dit, zij zei dat. Altijd het werkwoord zeggen. Nooit: ‘Ik weet het niet,’ lachte X. Deze aanpak zou standaard moeten zijn. Elk boek waarin onzin staat als: ‘Moet dat nou,’ fronste Y, hoort uit de boekenkast te worden verwijderd.

Umberto Eco: De slinger van Foucault
Een belangrijk schrijver, die Eco. Hij bracht me op twee gedachten:
1. Wat is dit voor eindeloos geouwehoer?
2. Waarom zou ik dit allemaal willen lezen?
De gedachten leidden tot twee besluiten:
1. Lees nooit meer een boek waarvan ‘iedereen’ vindt dat je het moet lezen.
2. Mijd recensies en boekenkaternen.

Nooit meer een recensie gelezen, sindsdien, altijd het geweld van de massa vermeden, maar mijn eigen pareltjes gezocht. Daarom moeten de boekwinkels blijven die de parels nog op de plank hebben staan en zijn grutters als Bruna, Ako en Read Shop die alleen meer van hetzelfde bieden voor de ware liefhebber volkomen overbodig.









In Mijn Hoofd - Roman over Alzheimer van Uitgeverij Conserve is nu verkrijgbaar

donderdag 6 maart 2014

Het Kwintet van Cathy Gohlke

Five Favorite Books

One of the greatest joys of my young life was having a grandmother who daily read to my brother and me many great classics of childhood:  Peter Pan; Alice’s Adventures in Wonderland; Through the Looking Glass; The Secret Garden; Little Women; Little Men; The Five Little Peppers; Treasure Island. Books became the greatest of friends—absolute magic—and those I read or heard early in life remain with me still. 

But, as a teen and as an adult, I gravitated toward books dealing with issues of social justice and transformation of the heart—transformation that leads to action and helping others.

The Holy Bible has impacted my life most and is still my daily guide.  No other book so vividly portrays man’s purpose and redeemed relationship with his Creator. In remarkably few words, Jesus’ parables and stories have shaped my life and worldview.  It’s a book I read daily, and everyday it’s new.

Next is In His Steps, by Charles Sheldon—a book my mother gave me one long ago Easter Sunday.  First published in 1897, Sheldon’s main character, Rev. Henry Maxwell, coined the question, “What would Jesus do?”  That question led me to a life surrendered to the Lord and inspired much of my own writing about questions of social justice . . . What would Jesus do about slavery?  What would He do about human trafficking?  What would He do about issues of life and death?

Two series by Lucy Maud Montgomery—The Anne of Green Gables series and the Emily series—brought characters alive for me, and convinced me that story characters must be as multi-dimensional as human beings that live and breathe.  I still think of Montgomery’s characters as if they’re people I know, love and expect to meet.  There’s a great deal of nostalgia in her books for a life I never quite lived, but in which I find a constant home.

A Christmas Carol and other stories by Charles Dickens painted current events through fiction—compelling characters living in stark surroundings, facing horrific injustices of their day.  Dickens’ stories convinced me that writers can bring issues of social justice to the world’s attention through fiction.  He taught me how to show through character transformation that we can change, and that we can help those who suffer.  Even now, so many years after reading them, Dickens’ novels excite me as I remember ways in which he championed the causes of the poverty stricken, the abused, and the orphans of his day.  I’m inspired, through my pen, to take up the poverty stricken, the abused, and the orphans of our day.


Victor Hugo’s Les Miserables rounds out my list.  No other author I’ve read delves so deeply into the psyche of his characters.  No other author makes me believe so deeply in the personal goodness, the layered dimensions, or conversely, in the possible depravity of his characters.  I don’t know how he wrote so organically.  Sometimes I weep for the impossible beauty of his words and the complexity of the souls he created.


Uitzien Naar een Nieuwe Wereld (Band of Sisters) van uitgeverij Den Hertog is nu verkrijgbaar 

dinsdag 4 maart 2014

Het Kwintet van Roel Janssen

Vijf favoriete boeken


Ik ben als jongen opgegroeid met Pim Pandoer, Arendsoog, de trilogieën van K. Norel en het weekblad Kuifje. Het echte leven begon met Ik Jan Cremer – hij kwam net als ik uit Enschede en de eerste druk staat bij mij in de kast – en W.F. Hermans’ De Donkere Kamer van Damocles, een literaire thriller lang voordat die term gangbaar werd voor minder goed geschreven spannende boeken.

Tijden veranderen en aandachtsgebieden wisselen. Maar deze vijf horen zeker bij de boeken die invloed op mij hebben gehad als journalist en schrijver:

1.     Honderd jaar eenzaamheid van Gabriel García Márquez. Ik las dit boek toen ik voor het eerst naar Zuid-Amerika vertrok. García Márquez is een verhalenverteller. Hij was journalist geweest en hij introduceerde het magisch realisme in de literatuur, waarbij magisch denken en de beleving van de werkelijkheid in elkaar vloeien. Door Honderd jaar eenzaamheid – en zijn overige boeken – leerde ik me open te stellen voor de absurde werkelijkheid van Zuid-Amerika en me nergens over te verbazen. García Márquez’ boeken zijn van een ongekende vitaliteit, ook als ze melancholisch en triest zijn. De tropische natuur, de dorpsgemeenschap, families en het weer vormen het decor voor absurde gebeurtenissen en zonderlinge personages die hij met empathie tot leven laat komen.

2.     De oorlog van het einde van de wereld van Mario Vargas Llosa. Dit boek van de Peruaanse schrijver las ik in het semi-woestijngebied van Noordoost-Brazilië waar zich eind 19de eeuw het dramatische verhaal had afgespeeld van de messianistische prediker die zich met duizenden arme aanhangers in het binnenland had teruggetrokken en pas na drie veldtochten door het republikeinse leger was verslagen en uitgemoord. Hallucinerend. Tegenwoordig heet dit modieus een long read, een literair verhaal gebaseerd op een ware gebeurtenis. Nu ik het toch over Vargas Llosa heb: Het feest van de bok over de dictatuur van Trujillo op de Dominicaanse Republiek.

3.     The kill list van Frederick Forsyth en A delicate truth van John le Carré. Na hun schitterende eerdere boeken kwamen deze twee iconen van de politieke thrillers vorig jaar op resp. 75-jarige en 82-jarige leeftijd gewoon weer met een nieuwe boek. Als altijd van uitzonderlijke kwaliteit, sluw, geestig, scherp en actueel. Beiden zijn een voorbeeld dat je als schrijver zo lang door kunt gaan als je wilt en dat je van schrijven nooit genoeg krijgt. Ze staan voor een eerbetoon aan al die andere uitzonderlijke schrijvers van spannende boeken.

4.     Lords of Finance van Liaquat Ahamed. In de enorme rij economische boeken waarvan ik geleerd heb – van J.K. Galbraith tot en met boeken over de kredietcrisis – springt dit eruit. Lords of Finance gaat over de presidenten van de centrale banken van Groot Brittannië, Duitsland, Frankrijk en de Verenigde Staten (Montagu Norman, Emile Moreau, Hjamar Schacht en Benjamin Strong) in de jaren twintig en dertig van de vorige eeuw. Als in een meeslepend drama beschrijft dit boek hoe groot de betekenis is van monetair beleid en wisselkoersen en wat de rol was van de gouden standaard. Afgezet tegen de huidige crisis levert het inzichten op dat desastreus monetair beleid tot economische depressies en oorlog kunnen leiden.


5.     Sleepwalkers van Christopher Clark. In dit jaar van de honderdjarige herdenking van het begin van de Eerste Wereldoorlog moet dit recente boek genoemd worden. Clark beschrijft hoe de vijf grote Europese mogendheden van het begin van de 20ste eeuw een oorlog in rommelden die ze geen van allen wilden. Er ontbraken instituties waarin landen hun geschillen onderling konden beslechten en de militaire mobilisatie een halt konden toeroepen. Uit het drama dat volgde en dat het verloop van de rest van de eeuw van Europa bepaalde, blijkt de immense betekenis die de huidige Europese Unie – met al zijn gebreken – heeft voor het bewaren van vrede en welvaart in Europa.



Fout Goud van Uitgeverij Cargo is nu verkrijgbaar



woensdag 26 februari 2014

Het Kwintet van Anne Eekhout

Foto: Lona Aalders
Ik begin met het – naar mijn mening – belangwekkendste boek van de 20e eeuw: 1984 van George Orwell. Er is geen boek dat zo dreigend is, zo urgent, zo meesterlijk spannend en zo bedroevend. Orwell was in 1948 een toekomstdenker en heeft vast niet vermoed hoezeer zijn voorspelling aan onze huidige realiteit raakt. Ik geloof dat hij er een waarschuwing in bedoelde te leggen, maar ik vrees dat we dit niet hebben gezien. Of de voordelen van de technologie lijken vooralsnog op te wegen tegen de nadelen. Een pracht van een roman, die mijn standaard voor dystopische literatuur is geworden.

En Dan Is Er Koffie van Hannes Meinkema, is het tweede boek dat in dit rijtje thuishoort. Ik geloof dat het vrij onbekend is, maar ten onrechte. Vooral voor jongeren is het een fantastisch en herkenbaar boek. Het is het boek van mijn pubertijd en ik heb dit boek het meest herlezen van alle boeken die ik ooit las. Ik kon erin leven, in dat boek. Tijdens het spijbelen en het moederziel alleen en ongelukkig zijn, las ik het, voor de duizendste maal en volgden mijn ogen de letters in het boek, terwijl mijn geest het verhaal allang kende; elke zin, ieder woord. Het verhaalt over een week uit het leven van een flink aantal personen die allemaal met elkaar verwant zijn, op een bepaalde manier. In relatief kort bestek worden de personages treffend ingekleurd, ingebed in scènes die ook de tijdsgeest van de jaren zeventig uitdragen. Het is geschreven in de derde persoon maar in 'close third person' zoals ze dat in het Engels noemen; een zeer dicht op de huid zittende verteller. In feite is het het personage dat denkt, en de verteller die de gedachten direct doorgeeft. De verschillende stemmen van de personages zijn zeer duidelijk van elkaar te onderscheiden, iets waarvan ik weet hoe moeilijk het is dat goed te doen. Mooie thema's als het afzetten tegen je ouders, moeilijke familiebanden en identiteit spelen een grote rol.

Een van de meest gruwelijk spannende boeken die ik ooit las – terwijl ik de film allang kende – is Rosemary's Baby van Ira Levin. Dit is mijn voorbeeld voor het schrijven van genre-overschrijdende literatuur. Het is horror, het is thriller, het is bovennatuurlijk, maar het is vooral een geweldig levensecht verhaal. Levin schrijft zo filmisch, dat ze bijna geen letter hebben veranderd voor het script van de film van Roman Polanski. Ook een enorme aanrader, trouwens. Levin schrijft helder en toegankelijk, maar hij is ook erg subtiel en zeer geloofwaardig in het schetsen van een wereld die je niet voor mogelijk houdt.

Mijn allereerste lievelingsboek, denk ik, is De Vergeten Tuin van Annegert Fuchshuber. Keer op keer heb ik het geleend van de bibliotheek. Het gaat over een meisje, Katja, dat bij de bakker wordt verdrongen door grote mensen. Nadat ze eindelijk brood heeft kunnen kopen, en dus heel wat tijd verloren heeft, loopt ze over straat, waar ze in een verder kale muur een deur vindt die ze nog nooit heeft gezien. Erachter ligt de Vergeten Tuin. Daarin liggen en staan alle spullen die mensen hebben vergeten, of zijn verloren. Daar moet Katja haar verloren tijd terugvinden. Het is een vreselijk mooi, surrealistisch geïllustreerd boek, een tikje mysterieus. Na heel veel jaren zoeken, heb ik het een jaar of vijf geleden eindelijk gevonden en nu kan ik niet wachten tot mijn kinderen oud genoeg zijn om het ze voor te lezen.

Post Mortem van Peter Terrin

Een heel teder, schitterend verhaal waar ik tijdens het lezen een paar keer verschrikkelijk om heb moeten huilen. Het noodlot slaat toe bij de vierjarige dochter van de hoofdpersoon. Toen ik dit las was mijn eigen dochter bijna vier en ik kon me niet losmaken van een bepaald collectief verdriet – een soort weltschmerz – dat mij de adem benam. Pas later hoorde ik dat het verhaal goeddeels autobiografisch is. Daarbij is het een extreem knap gecomponeerd recursief verhaal.

Dogma van De Arbeiderspers is nu verkrijgbaar

maandag 24 februari 2014

Het kwintet van Ted van Lieshout

Foto: Mark Sassen
Louis Couperus - Eline Vere

Ik las het pas nadat ik mijn leeslijst voor school achter de rug had en was overrompeld door de tragiek en romantiek van het verhaal. Ik vond Eline aan de ene kant een soort versie van mezelf, en aan de andere kant vond ik haar een stomme trut die lijdzaam zat te wezen. Ik las vervolgens alle Haagse romans van Couperus en ook alle Indische, maar toen vond ik het wel genoeg. Nou ja, er is niet één andere schrijver van wie ik zo véél bladzijden gelezen heb - ik geloof dat Couperus alleen maar dikke boeken schreef.

Geertrui Bosboom-Toussaint - Majoor Frans
Het tegenovergestelde van Eline Vere, vond ik in de tijd dat ik het boek las - dat was in de periode dat ik voor mijn leeslijst moest lezen. Ik herinner me nog goed dat deze vrouw de achterzoom van haar jurk naar voren trok zodat ze rond kon lopen in een soort kozakkenbroek. Ik las daarna ook Anna Karenina en Madame Bovary, dat soort boeken.

Steven Membrecht - 27 verhalen uit de homosuele sfeer
Ik weet er niets meer van, maar het was het eerste boek dat ik las waarin het ging over homo's. Ik had het gevonden in de bieb en tussen enkele andere boeken voor de neus van de bibliothecaresse gelegd in de hoop dat het boek haar niet zou opvallen. Het ging onder in mijn tas mee naar huis en daar heb ik het verstopt en stiekem gelezen. Het boek was me heel erg dierbaar, maar ik heb geen idee meer waar het over ging.


Gerrit Achterberg - Voorbij de laatste stad
Een bloemlezing uit zijn werk door Paul Rodenko liet mij kennismaken met een dichter die ik vooral bewonderde doordat er niet één gedicht in stond dat ik begreep. Tegelijkertijd weerhield Achterberg me er ook wel van om toegankelijker werk op te zoeken. Ik heb Lodeizen en Hanlo pas veel later gelezen, en achteraf vind ik dat jammer. Maar toen ik eenmaal voor Achterberg had gekozen bleef ik ook wel trouw, al begrijp ik nu niet meer zo goed waarom.

Annie M.G. Schmidt - Het schaap Veronica
De relativering in de rijmende verhalen over het schaap dat bij de dames Groen woont heeft me altijd bekoord. In mijn eigen werk wil ik ook graag dat het verdriet wordt gerelativeerd, maar de lol eveneens. Wel vind ik, naarmate ik het werk van Annie vaker lees, dat de zwakke stukken zwakker zijn dan ik de laatste keer dacht; daar staat tegenover dat haar sterke werk ontzettend krachtig is, maar dan door een betovering waar ik niet goed de vinger op kan leggen.

Driedelig Paard van Uitgeverij Leopold is nu verkrijgbaar.